အသက္အရြယ္ႀကီးလာေသာအခါ နားေကာင္းစြာ မၾကားရျခင္း (သို႔မဟုတ္) နားေလးျခင္း ႀကံဳေတြ႕လာရသည္။ ဆူညံေသာ ပတ္၀န္းက်င္၌ ကာလၾကာရွည္စြာ ေနထုိင္လာခဲ့ရျခင္းေၾကာင့္ နားေလး ျခင္း ျဖစ္ႏုိင္ပါသည္။ အသံ၏ က်ယ္ေလာင္မႈကုိ ဒက္ဆီဘယ္ျဖင့္ ညြန္းျပေလ့ရွိသည္။ ၉၀ ဒက္ဆီဘယ္ (90 decibels) ထက္ေက်ာ္လြန္ပါက နားအၾကားအာ႐ုံ ပ်က္ယြင္းေစႏုိင္ေၾကာင္း ေတြ႕ရသည္။
   နား၍ ဆူညံသံမ်ား ၾကားရေနပါက နား၏ အတြင္းခန္း ပ်က္ယြင္းမႈ၏ လကၡဏာတစ္ခုျဖစ္သည္။ ဆူညံေသာ အသံကုိ ၾကာရွည္စြာ ခံစားခဲ့ရပါက နားမၾကားရျခင္းမွာ ျပန္လည္ေကာင္းမြန္လာႏုိင္ျခင္း  မရွိေတာ့ပါ။ နားမၾကားသူကုိ ကြန္ပ်ဴတာအကူအညီျဖင့္ ဖန္တီးထားေသာ နားၾကားအကူ ပစၥည္းမ်ား အသုံးျပဳႏုိင္သည္။ နားၾကား အကူပစၥည္းမ်ားမွာ နည္းပညာ၏ တုိးတက္မႈေၾကာင့္နားမၾကားသူမ်ား အတြက္ အက်ိဳးရလဒ္ေကာင္း ရရွိႏုိင္ၾကသည္။ နား၏ က်န္းမာေရးအတြက္ နားအတြင္း ပုိးမႊား မ၀င္ေရာက္ေအာင္ ကာကြယ္ျခင္းႏွင့္ ဆူညံေသာ ပတ္၀န္းက်င္မေရွာင္ၾကဥ္ျခင္းျဖင့္ နား၏ က်န္းမာေရး ကုိ ေကာင္းမြန္ေစႏုိင္ပါသည္။ နားက်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ မွန္ကန္ေသာ ဗဟုသုတမ်ား ရွိၾကရန္ လုိအပ္မည္ျဖစ္ပါသည္။

         အၾကားအာ႐ုံဆုံး႐ႈံးမႈသည္ လူ၏အသက္အတြက္ အႏၱရာယ္မရွိသည္မွႏ္ေသာ္လည္း အေရးႀကီးေသျပႆနာတစ္ရပ္ျဖစ္သည္။ အာ႐ုံခံစားမႈတြင္ အျမင္အာ႐ုံကဲ့သုိ႔ အၾကား အာ႐ုံသည္ လူ႔ဘ၀ျပည့္စုံဖုိ႔အတြက္ အလြန္အေရးပါသည္။
   စင္ကာပူတြင္ လူ ၁၁ ေယာက္၌အၾကားအာ႐ုံခ်ိဳ႕တဲ့သူတစ္ေယာက္ရွိသည္ဟုဆုိပါသည္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ စင္ကာပူႏုိင္ငံသား ၃၆၀,၀၀၀ ခန္႔မွာ အၾကားအာ႐ုံခ်ိဳ႕ယြင္းခဲ့သူ မ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ေမြးဖြားလာသူ ကေလးငယ္ ၁၀၀၀ တြင္ ေလးဦးခန္႔မွာ အၾကားအာ႐ုံဆုိင္ရာ ျပႆနာမ်ားပါလာၾ႕သည္ဟုသိရသည္။ အၾကားအာ႐ုံညံ့ဖ်င္းလာမႈမွာ အသက္ အရြယ္ႀကီးရင့္မႈႏွင့္လည္း ဆက္ႏြယ္ပတ္သက္မႈရွီသည္။
  အၾကားအာ႐ုံသည္ စကားေျပာဆုိျခင္း၊ ဘာသာစကားနားလည္ျခင္း၊ ဆက္သြယ္ႏုိင္ျခင္းႏွင့္ သင္ယူျခင္းတုိ႔ အတြက္ မရွိမျဖစ္ လုိအပ္သည့္အရာ ျဖစ္သည္။အၾကားအာ႐ုံခ်ိဳ႕ တဲ့ျခင္းေၾကာင့္ အလုပ္အကုိင္ျပႆနမ်ား စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ျပႆနာမ်ားႏွင့္ လူမႈေရးဆုိင္ရာ ျပႆနာမ်ား ႀကံဳေတြ႕လာရႏုိင္သည္။ အၾကားအာ႐ုံ ဆုံး႐ႈံးသူတစ္ဦးသည္ မိမိကုိယ္ မိမိ ယုံၾကည္မႈအားနည္းၿပီး စိတ္အားငယ္ျခင္း၊ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲျခင္း၊ လႈမႈေရးအရ ၀ုိင္းပယ္ခံရျခင္း အထီးက်န္ျခင္း ုစသည္တုိ႔လည္း ႀကံဳေတြ႕လာရႏုိင္သည္။
  နားအၾကားအာ႐ုံ ခ်ိဳ႕ယြင္းမႈမွာ ေမြးရာပါ ျပႆနာမ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္ႏုိင္သကဲ့သုိ႔ အျခားေသာ ေရာဂါေ၀ဒနာမ်ားေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ႏုိင္သည္။ ကုိယ္၀န္ေဆာင္နားအာ႐ုံ ခ်ိဳ႕ယြင္း သြားနုိင္သည္။ ဦးေႏွာက္ဖုံးေျမႇးေရာင္ျခင္း (Meningis)၊ နား၌ေရာဂါပုိးမႊားမ်ား ၀င္ေရာက္ခံရျခင္း (Ear Infection) ၊ ဆူညံလြန္းေသာ ပတ္၀န္းက်င္၌ ေနထုိင္ျခင္း၊ နားႏွင့္ ဦး ေႏွာက္ထိခုိက္ဒဏ္ရာရျခင္း၊ တခ်ိဳ႕ေသာ ေဆး၀ါးမ်ား စသည္တုိ႔သည္ အၾကားအာ႐ုံကုိ ယုိးယြင္းေစႏုိင္ေသာ အေၾကာင္းဇစ္ျမစ္မ်ား ျဖစ္ႏုိင္ၾကသည္။